In veel westerse culturen is het al heel lang toegestaan om kinderen te slaan.

Onder ons zijn er velen die klappen hebben gekregen van hun ouders. De meesten van ons houden het perspectief dat onze ouders dat deden omdat ze van ons hielden. Dus kinderen slaan of niet is een lastig thema.Als we goed zijn terechtgekomen terwijl we door onze ouders zijn geslagen dan is het toch acceptabel of zelfs wenselijk om kinderen te slaan als je er zeker van wilt zijn dat ze het juiste zullen doen?

Er zijn echter drie belangrijke vragen die je over het slaan van kinderen kunt stellen.
1. Wat is het effect op lange termijn?
2. Werkt lichamelijke straf echt om het gedrag van een kind onder controle te houden?
3. Wat is het effect van, kinderen slaan op ouders?
De derde vraag is er een die zelden wordt gesteld, maar die er zeker toe doet. Het is ook nu de beste plek om te beginnen.

Wat is het effect op ouders als zij hun kind slaan?
De meeste ouders zijn boos als ze hun kinderen slaan.
Een boos persoon is vastberaden om controle te krijgen over de situatie. Een fysieke actie geeft dan een gevoel van opluchting. Dus het slaan van kinderen geeft de ouder het gevoel dat ze even gelijk heeft en de situatie weer in de hand heeft.

Toch zijn er weinig ouders die naar hun nieuwgeboren kind keken en dachten:”Ik kan niet wachten totdat ik mijn dochter een goed pak slaag kan geven. Of “Als hij wat ouder is zou het zo fijn zijn om hem een flink pak slaag op zijn kleine billen te geven.

We weten allemaal dat deze uitspraken absurd zijn. Wanneer een ouder het gevoel heeft dat slaan het enige alternatief is dan handelt hij vanuit wanhoop. Hij weet niet meer wat te doen. Het was niet een deel van zijn plan om op deze manier contact te maken met zijn dierbare kind.

Ouders moeten zichzelf emotioneel hard maken om hun kinderen te kunnen slaan.
Met andere woorden: “Je moeten even stoppen met voelen”. Dit terwijl er dikwijls een andere uitdagende situatie is waar je niet mee uit de voeten komt, die je dan op je kinderen afreageert. Dan zeggen je dat het kind er zelf om heeft gevraagd. Het is hun schuld dat jouw handen hun slaan.

Ik denk niet dat ouders hun kinderen graag slaan.Hoe vaker ouders slaan, des te moeilijker het voelt om een ouder te zijn. Slaan leidt naar een plek waar je niet voor kiest. Ouders die slaan zijn dikwijls zo gestrest, omdat ze slaan en door de andere spanningen in hun leven, kunnen je je innerlijke kompas niet vinden die zegt:”Wijzig koers.”

Houd een pak slaag het gedrag van een kind tijdelijke onder controle?

Op het moment dat een kind wordt geslagen gaat het limbisch system (het emotionele centrum van de hersenen en het deel dat er voor zorgt dat er geleerd en begrepen wordt) in de alarm modus. Het kind neemt een pak slaag duidelijk waar als een gevaarlijk moment en reageert daar dan op.

Het kind ervaart dat het te klein is om een onvoorspelbare kracht te kunnen stoppen.
In deze staat kan het kind niks leren. De voorste deel van de hersenen, de cortex, het centrum voor rede en oordeel, sluit af. Dat betekent dat tijdens en na een pak slaag, een kind niet kan nadenken over zijn gedrag.Het is dan reactief.

De controle die de ouder nastreeft heeft alles te maken met angst en het heeft niets te maken met aanleren of leren of het begrip dat een kind heeft over goed en fout. Wat het kind leert is dat het kennelijk, zomaar om redenen dat hij niet begrijpt, is geslagen en pijn gedaan door iemand die van hem houdt. Dit is een verwarrende les.

Een kind neemt een pak slaag waar als handelingen van geweld.
Op den duur, creert het een sfeer van angst en verbittering tussen kind en ouder. Hoe langer een kind zich afsluit door angst voor lichamelijk geweld, des te reactiever gedrag hij zal vertonen. Het resultaat is een vicieuze cirkel. Een angstig kind wordt agressief of teruggetrokken, de ouder reageert hierop met een pak slaag, het kind wordt nog banger en heeft veel vaker zijn gedrag niet in de hand.

Dus ook al levert een pak slaag een kind op die stiller en voorzichtiger is voor een paar uur, heeft die zogenaamde vrede een erg hoge prijs. Het gevolg ervan is dat het gevoel van veiligheid van een kind en daarmee zijn vermogen om na te denken, samen te werken, te leren en te vertrouwen bij elke pak slaag opnieuw wordt beschadigd. Zo ook de openheid van het kind om liefde van zijn ouder te ontvangen.

Wat is het effect van een pak slaag op de lange termijn?

In verschillende delen van de wereld is het fenomeen pak slaag bestudeerd.
Het is duidelijk dat het effect op kinderen negatief is. Het gevolg hiervan is dat in verschillende landen van de westerse maatschappij, organisaties als kinderbescherming en voogdijraad een duidelijke positie innemen tegen lijfelijk straffen van kinderen, zowel thuis als op school.

Een groot onderzoek liet zien dat hoe meer ouders hun kinderen gingen slaan vanwege hun asociale gedrag Hoe meer het asociale gedrag toenam.(Straus, Sugaman & Giles Sims,1997). Hoe vaker kinderen geslagen worden, hoe meer ze in staat zijn om anderen te slaan, zoals hun vrienden en hun zusjes en broertjes. Als volwassenen zullen ze sneller hun echtgenoten slaan. (Straus &Gelles, 1990, Wolfe, 1987)

Verschillende andere studies tonen aan dat als je als kind maar een paar keer bent geslagen dit de kans verhoogd op depressiviteit als volwassene. In verschillende onderzoeken kwam uit hoe lijfelijke straffen verbonden zijn met negatieve gedragingen op oudere leeftijd. Zoals crimineel gedrag, asociaal gedrag, verhoogt risico tot kindermishandeling en mishandeling van echtgenoten. Er is ook aangetoond dat het ten koste gaat van de geestelijke gezondheid van het kind en de volwassene. Uiteindelijk leidt dit alles tot een negatief effect op de cognitieve ontwikkeling van het kind.

Wat moet een ouder dan doen?

Op de eerste plaats hebben jullie, ouders meer ondersteuning nodig dan je krijgt.
Het is niet goed dat je steeds weer situaties moet aanpakken die je geduld op de proef stellen, zonder een idee hoe je hier hulp voor kunt krijgen. Het is niet goed dat er geen manier is om je emoties weer in evenwicht te krijgen, als je voorbij de frustratie grens bent. Ik denk dat kinderen slaan een teken is dat je meer hulp nodig hebt en meer vriendelijkheid en minder zorgen in je leven. Zorgen over de toekomst en over de toekomst van je kinderen. Je wilt het allerbeste voor ze en heb je ook meer hulp nodig voor jezelf.

Jullie zouden naar elkaars verhalen moeten luisteren, elkaar uithoren.
Je moet horen hoeveel problemen een oververmoeide en gefrustreerde ouder heeft gehad. Jullie moeten elkaar waarderen voor datgene wat jullie goed doen. Je hebt iemand nodig waarmee je vertrouwen hebt opgeboeid om al je woede te laten zien, of al je zorgen en je wanhoop.

Het is opmerkelijk hoeveel verschil, het maakt in het leven van een ouder als er naar haar geluisterd wordt. Dan kunnen we dichterbij onze kinderen zijn, in plaats van ze voor hun problemen aan te vallen.

Het is niet gewoon om te doen, maar dichterbij je kind gaan, een liefdevolle grens stellen en bij je kind blijven terwijl het alle gevoelens uit is verreweg veel vriendelijker dan straffen. Het helpt een kind ook om van de grens die werd gesteld te leren.

Als je het veilig maakt voor je kind zal het de spanning uiten die hem in de weg zitten. Uiteindelijk weet hij dat je van hem houdt. Je hebt naar hem geluisterd. De drang om over die grens heen te gaan is verdwenen.Je hebt je met hem verbonden. Hij is van het gevoel van “Het kan me niet schelen” overgestapt naar het gevoel van ”Ik hoor erbij, ik maak deel uit van het gezin.”

Het is duidelijk dat dit resultaat een betere optie is dan het resultaat van een pak slaag. Mocht je naar aanleiding van dit thema vragen hebben of zomaar iets kwijt willen, dan kun je je aanmelden voor het spreekuur van Kokumu.

Grenzen stellen met jonge kinderen

We doen ons best