Jaargang 1 nummer 8, 16 april 2010. Verschijnt elke 3 weken op vrijdag.

Deze week in SpelendWijs

In dit nummer:

Nieuws over Jasmine
Hoofdartikel: Hoe kun je kinderen hepen bij een echtscheiding
Wat staat er op de Agenda? Teleseminars

Nieuws over Jasmine

Vandaag komt mijn eZine alweer uit. De laatste die om de drie weken uitkomt. De volgende eZine is er alweer over 2 weken.
Ja alles gaat gewoon door ook al sterft iemand die je liefhebt. Het is alweer 2 maanden geleden dat mijn moeder is overleden. Ze leeft voort in mijn hart.
Ik denk elke dag aan haar ook al gaat alles gewoon door. Positief hè? Dat is mijn voornemen om alles positief te benaderen. Wat het ook is. Tot nu toe heb ik er veel lol mee. Gisteren heb ik met een vriendin aan de telefoon geoefend om elkaar te helpen positief te blijven.
Wat ik door begin te krijgen is dat je dan in het moment bent. Nu is alles positief namelijk. Als je het maar wilt zien.
Ik raakte bijvoorbeeld voor mijn hoofdartikel geïnspireerd door mijn vriendin die aan het scheiden is. Ik hoor je al zeggen:”Hoe kan dat nou, een echtscheiding is toch niet inspirerend.”
Jawel hoor dat kan, lees het hoofdartikel van deze week met allemaal tips om een kind te helpen bij een echtscheiding. Je leert daar zoveel van. Veel lees- en leerplezier.

Wat staat er op de Agenda?

Teleseminars

Donderdag 22 april 2010 start een nieuwe serie van 4 Themabijeenkomsten.
Het eerste thema is “Tieners”. Ja je leest het goed. Je hoeft niet de deur uit. Alles wat je nodig hebt is een telefoon en een rustige plek in je huis.
Ben jij een ouder met een tiener of een ouder van jongere kinderen en wil je voorbereid zijn? Dan zijn deze bijeenkomsten echt iets voor jou.
Je kunt naar aanleiding van een thema met deze tool oefenen. Er is ruimte om vragen te stellen en je ervaring te delen.
Meld je aan voor deze serie bijeenkomsten en ontvang dan in een bevestigingsemail alle informatie die je nodig hebt om mee te doen.
Wil je meer informatie over deze bijeenkomsten bel dan 0647474903
Om je aan te melden klik hier.

Hoofdartikel:

Hoe kun je kinderen helpen bij een echtscheiding?

Veel gezinnen krijgen te maken met een uitdaging als echtscheiding.
Het maakt niet uit wat de redenen zijn en wat de situatie is. Dit is moeilijk voor alle betrokkenen. Ouders willen het beste voor hun kinderen. Ze willen stabiele en liefdevolle relaties in hun leven en ze willen dat hun kinderen goed gedijen. Ondanks dat, kunnen er grote veranderingen plaatsvinden.

Er zijn veel dingen die ouders kunnen doen om hun kinderen te helpen met de pijn, veroorzaakt door echtscheidingen.
Dit artikel zal een aantal stappen geven, die op zich simpel zijn. Door alle emoties die samengaan met een echtscheiding, is het niet gemakkelijk om deze stappen te zetten. Beide ouders zullen waarschijnlijk niet in staat zijn om overeenstemming te bereiken om deze stappen te zetten. Het zal al veel helpen als minstens een ouder deze stappen volgt.

Drie oorzaken van pijn.

1 Het verlies van het gezin als geheel waar zij een plekje hadden.
De kinderen kunnen de relaties behouden maar hun thuis verandert. Wie er thuis is verandert, het werkschema van hun ouders verandert, hun schoolsituatie kan ook veranderen, de economische situatie van hun ouders kan ook veranderen. Dergelijke belangrijke veranderingen kunnen bedreigend voelen voor kinderen, ook al hebben ze uiteindelijk een positief resultaat.

2 Kinderen zijn zich er dikwijls van bewust dat hun ouders niet gelukkig zijn met elkaar.
Dit heeft een grote impact op het leven van een kind.

3 Kinderen zijn gemaakt om op te groeien in een liefdevolle en coöperatieve gemeenschap.
Het einde van een manier van leven die ze vertrouwden en waar ze afhankelijk van waren, zorgt ervoor dat kinderen ongevraagd hun onschuld verliezen. Dat betekent dat er een breuk komt in hun vermogen om te voelen dat de wereld een plek is waar ze welkom zijn en waar het veilig is.

Kinderen beschermen voor onnodige pijnopname

Er zijn afspraken die scheidende ouders kunnen maken, zodat hun kinderen niet onnodig pijn gedaan worden.
Dat zijn logische afspraken, maar als de spanning oploopt is het hard werken om je ze te herinneren. Een ouder moet bewust hulp vragen en informatie krijgen van iemand die hem of haar in een richting zal sturen die goed is voor het kind.

Afspraken

• Als kinderen erbij zijn zal ik respectvol zijn naar de andere ouder van mijn kind, zijn of haar familie en vrienden. In een gespannen situatie, is de behoefte van een ouder om te praten en boosheid, woede, angst, verdriet en andere diepe gevoelens te uiten, erg sterk. Ongeremd deze emoties uiten kan goed helpen om het denken van de ouder weer helder te krijgen, zodat ze weer kan focussen op de behoefte van de kinderen. Maar ouders moeten volwassenen uitkiezen om naar ze te luisteren. Vrienden, counselors, een dominee of rabbi, als het maar iemand is die ze vertrouwen. Kinderen zijn niet geschikt om naar de negatieve gevoelens die ouders over elkaar hebben, te luisteren.
Dus wat de andere ouder heeft gedaan, of niet heeft gedaan het is veel beter voor alle kinderen als ouders respectvol naar elkaar blijven in aanwezigheid van hun kinderen. Respect betekent niet dat je geen grens mag stellen aan onbehoorlijk gedrag van de andere ouder. Het betekent wel, dat als de grens is gesteld, geen persoonlijke of fysieke aanval volgt.

• Als kinderen aanwezig zijn zal ik mijn boosheid over de andere ouder niet uiten.
We hebben zoveel manieren om te uiten wat we voelen. Als we boos zijn rollen we met onze ogen, zuchten diep, grommen, slaan, zwaaien met de handen, de vuist opheffen: de lijst van uitingen van boosheid is erg lang. Het zijn allemaal non-verbale uitingen, maar ze zijn erg moeilijk voor onze kinderen. Ze zijn gemaakt om uitingen van liefde, vertrouwen en ontspannen samenwerking te zien. Scheidende ouders hoeven niet te gaan doen alsof, maar ze moeten zich wel fatsoenlijk naar elkaar gedragen. Het afdraaien van boze gevoelens kunnen ze bewaren voor als ze onder volwassenen zijn. Met een volwassene die naar je gevoelens wilt luisteren kan het een ontzettende opluchting zijn om al je boosheid te laten zien. Het is een opluchting om de boosheid ook op non-verbale wijze te uiten. Maak boze bewegingen, grom, stampvoet of stomp tegen de muur. De gevoelens zijn daar, snakkend om vrijgelaten te worden. Laat ze zien aan een volwassene, die het kan horen, maar niet aan de andere ouder.

• Als de kinderen erbij zijn zal ik geen uitgebreide discussie starten met de andere ouder van mij kind.
Ouders kunnen het niet helpen maar ze denken soms anders over dingen en hebben andere meningen en inzichten. Maar deze meningsverschillen moeten in aanwezigheid van kinderen opzij gezet worden.

• Ik zal mijn kind niet aanmoedigen het eens te worden met mijn grieven over de andere ouder.
De scheiding is al pijnlijk genoeg voor een kind zonder dat het ook nog onder druk moet staan om partij te kiezen voor een van de ouders. Kinderen houden van beide ouders en ze willen het beste voor allebei. Het is hartverscheurend voor een kind om tussen ouders te moeten kiezen.

• Ik zal mijn best doen om niet in de slachtofferrol te stappen.
Elke ouder voelt zich slachtoffer en wil de ander de schuld geven van de scheiding. Dit is waar we toe geneigd zijn als we onder spanning staan, omdat onze diepste gevoelens uit onze kindertijd komen, toen we hulpeloos waren en onszelf niet konden verdedigen, de schuld kregen of geleerd hebben onszelf de schuld te geven. Door onszelf in de rol van de gewonde te plaatsen, hoeven we zelf onze sokken niet op te trekken en al het goede te doen wat we kunnen voor ons leven.

Deze slachtoffergevoelens zijn niet te vermijden maar we hoeven ze niet te geloven.
Het levert veel meer op om woedend te worden en hard te huilen met iemand die wil luisteren, totdat we een manier vinden hoe we het goed kunnen maken voor ons en onze kinderen. Als je dit pad nog niet kunt zien dan is het nog steeds mogelijk om te besluiten steeds weer het initiatief te nemen de aandacht op de positieve momenten te richten en de lessen die geleerd worden. Ik ken een kind dat haar angst om in sociale situaties te belanden aanpakt door te huilen en woedend te schreeuwen:”Deze angst zal niet winnen! Ik laat het niet winnen” Dat is een houding die haar vooruit zal helpen, ook al is ze in paniek. Dit is een voorbeeld van de weg uit de slachtofferrol.

Hard werken om je aan deze afspraken te houden laat kinderen het maximale zien hoe hun ouders van goede wil zijn en om ze geven.

Als je dit artikel wilt gebruiken, voor je tijdschrift of op je website, dan mag dat.
Voeg dan wel de volgende tekst bij: Door Jasmine Maduro van Kokumu. Ga naar www.kokumu.com, want daar kun je, je aanmelden voor mijn gratis eZine SpelendWijs.

© 2010 Jasmine Maduro/ Kokumu


Over Jasmine Maduro

Jasmine-Maduro-03-w150 Mijn wieg heeft op Curaçao gestaan en toen ik 18 jaar was ben ik naar Nederland gekomen voor studie.
Mijn achtergrond is onderwijs. In het onderwijs heb gewerkt als groepsleerkracht, remedial teacher, intern begeleider, praktijkbegeleider en schoolcounselor.
De laatste 6 jaar heb ik me vooral gericht op vernieuwingsonderwijs. Binnen het onderwijs werd er veel gedaan om het personeel te helpen om mee te gaan in de vernieuwing. Maar voor de ouders was er niets georganiseerd.
Dat wilde ik anders zien en zo werd Kokumu geboren.
Van mijn expertise, om ouders helpen om de ouder te zijn die ze graag willen zijn, heb ik 2 trainingen gemaakt. Deze trainingen bied ik ouders aan via Kokumu.

Training 1: ‘De Opleiding’: Ouders leren om ouders te coachen d.m.v. spelen met hun kind. Klik hier voor meer informatie.
Training 2: ‘Spelen met je kind’ : Ouders worden door ouders begeleid met de tools van deze training. Klik hier voor meer informatie.

Doel van de opleiding is het opbouwen van een netwerk van mensen die met kinderen samenwerken, samenspelen en samenleren.
Ik denk dat als ouders elkaar helpen en met elkaar gaan samenwerken iedereen daardoor wint. Je kinderen, je gezin, je relaties, de school, je buurt, noem maar op.

Er is de mogelijkheid om eerst voor te proeven.
Kokumu organiseert Themabijeenkomsten waar ik naar aanleiding van een thema informatie geef en ouders kennis laat maken met de aanpak. Tijdens deze bijeenkomst zal je andere ouders ontmoeten en ervaren hoe het is om als ouders samen op te komen voor het welzijn van je kinderen. Je hoeft het niet meer alleen te doen.

Klik hier om je voor een van deze trainingen en/of voor een themabijeenkomst aan te melden.

Voor een gratis kennismakingsgesprek kun je mij bereiken via email: info@kokumu.com.
Mijn andere contactgegevens zijn:
Telefoon: 0302540190 Mobiel: 0647474903
Adres: Barnsteenlaan 63, 3523 BC, Utrecht

Spelendwijs Jaargang 1, nr. 11, 4 juni 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 10, 14 mei 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 9, 30 april 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 8, 16 april 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 7, 19 februari 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 6, 28 januari 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 5, 1 januari 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 4, 4 december 2009
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 3, 13 november 2009
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 2, 23 oktober 2009
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 1, 2 oktober 2009