Jaargang 1, nr. 2, 23 oktober 2009. Verschijnt elke 3 weken op vrijdag.

In dit nummer van SpelendWijs:

Hoofdartikel:
– Stoute kinderen bestaan niet
– Berichtje van Jasmine:
Invallen op een basisschool
-Binnenkort
Themabijeenkomst

Stoute kinderen bestaan niet

stoute-kinderen-01

Durf jij vol zelfvertrouwen te zeggen dat elk gedrag van kinderen waardevol is? Alles wat een kind doet helpt hem leren en groeien, helpt hem herstellen van pijn of dient als hulpsignaal.
Wij volwassenen zijn grootgebracht in vele verschillende culturen. Al deze culturen waren sterk bevooroordeeld over hulpsignalen die kinderen uitzonden. Het werd als lastig ervaren. Processen, zoals lachen, huilen en driftbuien, werden als waardeloos of erger gezien. Kokumu maakt drie categorieën m.b.t. het gedrag van kinderen.

  • Een kind dat zich verbonden voelt met de mensen om zich heen
    Zij/hij kan nadenken, zij/hij is flexibel en zij/hij kan leren. Bijvoorbeeld op het speelplein: Zij/hij geniet ervan om naar de glijbaan te klimmen en eenmaal boven laat ze andere kinderen voor gaan. Zij/hij leert en wordt sterker en ze maakt contact met anderen
  • Een kind dat in alle rust handelt en opgejaagd wordt door een ander kind
    Zij/hij klimt behoedzaam de trap op naar de glijbaan, maar wordt onderweg ingehaald door een ander kind dat roept:”Schiet nou op!” Eenmaal boven zal dit kind, dat zich niet meer veilig voelt eerst in huilen uitbarsten. Ze huilt omdat ze geschrokken is en als een ouder of leerkracht daarbij is dan kan zij/hij na het huilen zonder angst van de glijbaan af gaan en daarna weer naar boven en daar een ander kind voor laten gaan.
  • Een kind dat andere kinderen opjaagt of duwt, omdat hij/zij de eerste wil zijn.
    Het kind dat naar de glijbaan klimt en een ander kind dat daar zit ruw opzij duwt zendt duidelijke signalen uit dat zij/hij zich met niemand verbonden voelt. Zij/hij voelt zich niet veilig en heeft hulp nodig. Dit gedrag wordt vaak bestempeld als slecht, terwijl het een kreet is om hulp, waarmee zij/hij zegt:”Ik kan niet goed nadenken, help me met de boosheid die ik met me meedraag.”

Alle drie gedragingen kunnen van hetzelfde goede kind komen. Alle drie gedragingen zijn belangrijk. Toch voelt alleen het nadenkende en betrokken gedrag van een kind, voor de meeste ouders, als goed. Maar hoe kunnen we weten wanneer onze kinderen onze hulp nodig hebben als we niet meteen het signaal ontvangen?

We kunnen altijd trots zijn op onze kinderen. In wat voor staat ze op dat moment ook zijn. We zullen ons moe voelen en we zullen boosheid voelen. Onze kinderen zullen waarschijnlijk signalen uitzenden, waardoor we niet meer kunnen zien hoe goed ze zijn. Maar ze zijn goede kinderen en wij zijn goede ouders. Net als zij zijn wij goed als we alles in de hand hebben en we zijn nog steeds goed als we het moeilijk hebben. We voelen ons wel beter als we het niet moeilijk hebben, maar we zijn ook goede mensen als dingen moeilijk zijn.

Invallen op een basisschool

kinderen-01

De directeur van een basisschool in Houten belde mij vorige week op en vroeg mij om in te vallen bij kinderen van 4 en 5 jaar. Ik had nog nooit op een school gewerkt met deze leeftijdsgroep, maar toch zei ik ja.
Ik heb me van te voren voorgenomen om te focussen op dat ik van elk kind wil genieten.

Ik wist nog helemaal niet hoe ik dat moest doen in een school, maar ik was vastberaden daar een oplossing voor te vinden. Er waren een stuk of 20 kinderen, die de klas binnenkwamen verstopt achter een ouder. Ik groette ze allemaal met een vriendelijke glimlach.

We gingen in een kring zitten en iedereen praatte door elkaar. Een kind zat naar mij te zwaaien en ik zwaaide terug en een ander kind kwam naar me toe en fluisterde in mijn oor:”Wanneer gaan we beginnen?” Ik keek haar aan en vroeg:”Hoe beginnen jullie dan? Ze ging voor mij staan en klapte in haar handen. Tot mijn verbazing stopte iedereen en zij had de aandacht. Ze zei:”Ik wil beginnen”. Daarna liep ze terug naar haar stoel en we begonnen.

‘s-Middags zei een ander kind:”Ik heb iets belangrijks te zeggen. Iedereen hing meteen aan zijn lippen. “Ik heb daarnet Lisette een kusje gegeven en zij mij ook. Lisette zat naast hem te stralen. Toen zei hij en weet je waar? Hij wees met zijn vinger naar zijn lippen. Ik denk dat wij elkaar heel erg lief vinden. Wow wat een vrijheid! En of ik genoot!

Ik had niets toe te voegen, maar ik wist toen al dat ik dit jullie verhaal niet wilde onthouden. We zouden hun voorbeeld moeten volgen in plaats van andersom.

Lieve groet
Jasmine Maduro

Binnenkort

Voordat ik met Kokumu startte was ik een ouder met veel vragen. Door zelf in de praktijk te gaan spelen met een andere ouder en een kind kon ik direct, wat ik in de praktijk leerde ook thuis toepassen op mijn kinderen. Ik heb hiervan veel geleerd. Die kennis wil ik delen. Daarom start Kokumu binnenkort met een nieuwe serie van: “De Opleiding“.
Een training waarbij ouders, ouders ondersteunen. Je leert in 13 weken alles wat je kunt gebruiken om plezier te hebben en te behouden in het belangrijke werk dat je als ouder doet. Als jij dat ook wilt, meld je dan aan door hier te klikken.
Ik kijk naar je uit en garandeer een traject vol met leerplezier. Bij aanmelding ontvang je gratis e-book met 5 artikelen die je helpen de ouder te zijn die jij wilt zijn.

Over Jasmine

Jasmine-Maduro-02

Jasmine Maduro helpt ouders met de opvoeding van hun kind(eren), zodat ze de ouder kunnen zijn die ze willen zijn.
Zij heeft op verschillende manieren met haar methode gewerkt, waarbij ouders bij wijze van special time met hun kinderen gaan spelen. In haar methode hebben de kinderen de leiding in het spel.
De volwassene neemt dan de plek in van de minst machtige en moedigt het kind aan de machtigste rol te spelen. Kinderen kunnen dan zo spanningen die zich opstapelen in hun lijf kwijt raken om daarna weer helder verder te gaan. Ze zegt dat kinderen die op school te kampen hebben met gedragsproblemen, veel minder weerstand hebben. Deze aanpak is een verademing voor je gezin.
Jasmine is leerkracht primair onderwijs, remedial teacher en leerkracht speciaal onderwijs. Ze heeft zich vooral toegelegd om te werken in het vernieuwingsonderwijs. Haar visie is dat kinderen altijd leren waar ze ook zijn als ze de ruimte maar krijgen om zichzelf te zijn.

Spelendwijs Jaargang 1, nr. 11, 4 juni 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 10, 14 mei 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 9, 30 april 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 8, 16 april 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 7, 19 februari 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 6, 28 januari 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 5, 1 januari 2010
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 4, 4 december 2009
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 3, 13 november 2009
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 2, 23 oktober 2009
Spelendwijs Jaargang 1, nr. 1, 2 oktober 2009